Jest to jedna z technik z kategorii pozytywowej. Jej efektem jest otrzymanie zdjęcia ze śladami wędrówki słońca po nieboskłonie. Wykorzystuje się tutaj aparaty bezobiektywowe głównie tworzone przez samych autorów tego typu obrazów. Owe solarygrafie tworzone są poprzez ekspozycję materiału światłoczułego z miejsca statycznego. Po naświetlaniu pomija się proces chemiczny, a tylko utrwala zdjęcie w utrwalaczu. Efektem jest możliwość stosowania niezwykle długich czasów naświetlania nawet do kilku czy kilkunastu miesięcy. Najczęściej aparaty tego typu montowane są na balkonach, parapetach lub drzewach.